Το σίγουρο είναι ότι ο χαμένος της υπόθεσης δεν είναι ο Άγγελος Μπασινάς. Η ΑΕΚ είναι αυτή που πληγώθηκε περισσότερο από αυτήν την βραχύβια επαγγελματική σχέση. Επειδή δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τον αρχηγό της εθνικής ομάδας, δεν του έδωσε όραμα, δεν τον υπερασπίστηκε στα δύσκολα. Δεν μπορώ να αντιληφθώ το γιατί πρέπει να αποτελεί παράσημο για μια μεγάλη ομάδα το ότι κατάφερε να απεμπλακεί από οικονομικές υποχρεώσεις 2 εκατ. ευρώ (όσα θα έπαιρνε ο Μπασινάς τα επόμενα δυόμισι χρόνια).
Αυτό είναι τελικά το ζητούμενο; Να κυριαρχεί το αίσθημα ανακούφισης επειδή αποχώρησε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της ομάδας; Ασχέτως αν δεν κατάφερε στους έξι μήνες να δείξει το πραγματικό πρόσωπό του.
Κάποιοι τον κατηγόρησαν ότι ήταν δημόσιος υπάλληλος. Αν ίσχυε αυτό θα δυσανασχετούσε, θα δυστροπούσε, θα επαναστατούσε όταν ο Μπάγεβιτς του ζητούσε να γυρίσει δέκα χρόνια πίσω και να θυμηθεί πως πρέπει να παίζει ένας δεξιός μπακ επειδή δεν υπήρχε άλλη λύση! Δεν το έκανε. Αντιθέτως τα 2-3 καλά ματς που θα θυμόμαστε σκαλίζοντας το νεφελώδες πέρασμά του από την ΑΕΚ, τα έκανε αγωνιζόμενος σε αυτή τη θέση.
Ασφαλώς και τον ενοχλούσε το γεγονός, σίγουρα δεν του άρεσε που στα πατημένα 32 του έπρεπε να αλλάξει ποδοσφαιρικές συνήθειες για μια ομάδα που στο κάτω κάτω ποτέ δεν τον αγκάλιασε. Οι οπαδοί της οποίας, καχύποπτοι εξαρχής μαζί του, δεν σταμάτησαν να τον «χρεώνουν» για κάθε στραβό κι ανάποδο εντός αγωνιστικού χώρου.
Το διαζύγιο της ΑΕΚ με τον Μπασινά θα έπρεπε να προβληματίζει κι όχι να προκαλεί ικανοποίηση. Η ομάδα χάνει έναν πολύ σημαντικό ποδοσφαιριστή που επιπροσθέτως δεν μπορεί να αντικαταστήσει. Υπολείπεται πλέον σε πρεστίζ, σε εμπειρία, σε ποιότητα. Δεν είναι αίφνης «τελειωμένος» ο Μπασινάς ξαφνικά στα 32,5 χρόνια του. Σας θυμίζω την περίπτωση του Παντελή Καφέ: «Αόρατος» ήταν το πρώτο εξάμηνο, υποφερτός τη δεύτερη χρονιά και φέτος εκ των κορυφαίων της ΑΕΚ!
Κάθε ποδοσφαιριστής χρειάζεται στήριξη, υπομονή κι εμπιστοσύνη για να προσφέρει αυτά που μπορεί. Ο Μπασινάς και η ΑΕΚ δεν ταίριαξαν ποτέ και σε τίποτα. Σίγουρα μερίδιο ευθύνης αναλογεί και στον ίδιο επειδή δεν βρήκε το ψυχικό σθένος να αντιπαρέλθει των δυσκολιών, να πιστοποιήσει την ατάκα του «έχω μάθει να μην τα παρατάω στα δύσκολα» και να κερδίσει το στοίχημα που έβαλε με τον εαυτό του το περασμένο καλοκαίρι: να συμβάλει τα μέγιστα ώστε η ΑΕΚ να γίνει ξανά πρωταθλήτρια.
Τους τελευταίους δύο μήνες ο Μπασινάς δεν ήταν στην ΑΕΚ. Γιατί πολύ απλά το μυαλό του ταξίδευε σε άλλες λίγκες, πιο ανθρώπινες, πιο εξελιγμένες και κυρίως πιο ποδοσφαιρικές. Δεν επέστρεψε στην Ελλάδα για να γίνει δημόσιος υπάλληλος, αν ήταν έτσι δεν θα πετούσε έτσι εύκολα την ασφάλεια του τριετούς συμβολαίου αντί 900.000 ευρώ το χρόνο. Βρήκε μια μεγαλύτερη πρόκληση και μετακόμισε στο κορυφαίο πρωτάθλήμα του κόσμου. Από το να του βρίζουν μητέρα και σύζυγο και να του πετούν μπουκάλια κι αναπτήρες στο κόρνερ, χίλιες φορές καλύτερα!
Το άρθρο δημοσιεύτηκε Δευτέρα, 2 Φεβρουάριος 2009 στις 8:06 μ.μ. στην κατηγορία Reporter - Sport24, ΑΕΚ, Βαγγέλης Αρναούτογλου, Ποδόσφαιρο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου