ΤΑ ΣΦΗΝΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΕΤΣΕΝΤΖΟΓΛΟΥ..

@ To θέλαμε, το πήραμε. Αυτές οι τέσσερις λεξούλες τα λένε όλα. Τα υπόλοιπα είναι τεχνικές λεπτομέρειες. Το θέλαμε, το πήραμε. Ηταν η πιο βαθιά βαθμολογική ανάσα που πήρε η ΑΕΚ από τον Αύγουστο και σήμερα είναι Δεκέμβριος και έρχονται Χριστούγεννα ευτυχισμένα. Πρώτα ο Θεός πάντα. Μια νίκη ψυχής, μια νίκη επιτέλους της φανέλας. Απέναντι σε μια ομάδα που στο χειρότερο της παιχνίδι, όπως το χαρακτήρισε ο πολύ σοβαρός για Ελληνας προπονητής τεχνικός της, έδειξε πόσο καλή ομάδα είναι. Με παίκτες δυστυχώς που οι περισσότεροι αν άλλαζαν φανέλες με τους δικούς μας θα ήταν βασικοί και σε κάποιες περιπτώσεις το κέρδος της ΑΕΚ θα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Για αυτό η νίκη ήταν μεγάλη. Και έδειξε ένα δρόμο. Πως ότι δεν μπορεί να πετύχει η ποιοτική υπεροχή, που δεν υπάρχει, μπορεί να το πετύχει η ψυχή, η θέληση και η φανέλα που εύχομαι αυτό το Δευτεριάτικο βράδυ στην Σιβηρία του ΟΑΚΑ να άρχισε να μιλάει και να μην σταματήσει ποτέ.
@ Δεν ήταν η πρώτη νίκη της ΑΕΚ αλλά η τρίτη. Για μένα όμως ήταν η πρώτη. Γιατί ήταν διαφορετική. Ηταν μια νίκη με την πλάτη στον τοίχο, μετά από ένα ταραγμένο βράδυ στο εσωτερικό της ομάδας, απέναντι σε μια πολλή καλή ομάδα, μια νίκη ή θάνατος. Δεν με ενοχλεί για όσους στραβώσουν που γράφω όλα αυτά τα πράγματα για μια νίκη επί του ΠΑΣ με 2-1 στο 82 μέσα στην έδρα μας. Εφτασε η στιγμή που η τεράστια ιστορία της ΑΕΚ θα περάσει κι από αυτό το στάδιο. Εναν χρόνο θα αντέξουμε, θα τελειώσουμε την χρονιά και πάμε για άλλα αν βέβαια βάλει ο Θεός το χέρι του και η ΑΕΚ απαλλαγεί από τους ανύπαρκτους μετόχους και έχει και πάλι κανονικούς ιδιοκτήτες. Και αυτή η βραδιά, η παγωμένη, η αγχωτική, η ηρωική πρέπει να γίνει οδηγός για την συνέχεια. Για το πάθος αλλά κυρίως για την συμπεριφορά των παιδιών κυρίως των 8 τελευταίων λεπτών και ακόμη περισσότερο των... τεσσάρων των καθυστερήσεων που τα εξαφάνισαν. Χαλάλι η κάρτα του Κωνσταντόπουλου, χαλάλι που έπεφταν όλοι σαν τα κοτόπουλα. Επαναλαμβάνω. Ετσι είναι τα πράγματα φέτος κι όποιος δεν αντέχει να τα βλέπει αυτά από την ΑΕΚ ας κάνει ένα... διάλειμμα. Χωρίς καμία παρεξήγηση. Εδώ θα είναι και του χρόνου η ΑΕΚάρα και στα τεράστια φτερά της όλους τους χωράει. Φέτος όμως όσοι συμμετέχουν πρέπει να είναι... αδίστακτοι. Με την καλή έννοια. Τεράστια ευθύνη εκτός από τα πρόσωπα και βέβαια όλα τα κακά που κληροδότησαν οι 10 Ολυμπιακοί έχει το «ΑΕΚ είμαστε». Χαίρομαι που πολέμησα από την αρχή αυτή την νοοτροπία, χαίρομαι που δείχνει να έχει νικηθεί. Και πάμε παρακάτω.
@ Τεχνική ανάλυση ιδιαίτερη δεν χωράει σήμερα. Αν θα έλεγα κάτι είναι πως δεν επιτρέπεται για έναν Γκερέιρο που εκτός από ποιότητα κατέθεσε και ψυχή όσο ποτέ άλλοτε να χαρίζει έτσι πέναλτι σε έναν τερματοφύλακα που έχει ήδη πέσει πριν γίνει το σουτ και πως το γκολ που τρώει η ΑΕΚ πρέπει να λιώσει στο... βίντεο, να το βλέπουν όλοι όσοι συμμετείχαν στην φάση και να το ξαναβλέπουν μέχρι να καταλάβουν τι βλακεία έκαναν. Τα καλά τα είπαμε, ύμνους έχουμε κάνει. Την Τρίτη έχει αποθεραπεία, την Τετάρτη ρεπό και ξεκούραση και την Πέμπτη αρχίζει το παιχνίδι της Κομοτηνής. Δεν υπάρχει πολυτέλεια για εφησυχασμούς. Τίποτα δεν έχει γίνει. Μπράβο Αντρέα Σταματή.
@ Για το θέμα Κατίδη που ευτυχώς ακολουθήθηκε από νίκη... Βασικά με ενδιαφέρει ο Κατίδης που μου έλειψε πολύ από το γήπεδο. Ο Παυλής ήταν ψυχάρα όπως πάντα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο αλλά δεν υπάρχει σε καμία τελική. Ο Κατ είχε κάνει τέσσερις σε μισή ώρα στο προηγούμενο ματς. Χωρίς να του λείπει η ψυχή και η θέληση. Εχει μέλλον το παιδί. Αντίθετα ο Πήδουλας δεν μου λέει τίποτα. Βρέθηκε στην ΑΕΚ επειδή τον ήθελε ο Βλάχος κι όταν η ΑΕΚ είναι τελευταία φεύγει κι ο... Μουρίνιο. Εμεινε επειδή ο Λίνεν δεν μπόρεσε να φέρει κανένα και ο Δημητρέλος δεν μπόρεσε να... διώξει κανέναν. Δεν ξέρω καν αν θα βγάλει την χρονιά όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και... ημερολογιακά. Δεν έχει κάνει καμία διαφορά και ούτε προσμένει κανείς πως θα κάνει. Απλά είναι τα πράγματα. Το συμβάν πρέπει να τελειώσει γρήγορα. Ο Κατίδης ΠΡΕΠΕΙ να ζητήσει συγνώμη εμφατικά και με όλους τους τρόπους γιατί είναι 18 χρονών και βέβαια ο Λίνεν πρέπει να την δεχτεί και επειδή είναι μετρ της επικοινωνίας να καταφέρει να πάρει το 100% από το παιδί βοηθόντας το να κόψει την... μαλακία. Αν ένας άνθρωπος που έχει περάσει τα 50 δεν μπορεί να επιβληθεί και να κερδίσει ένα 18χρονο καλύτερα να περάσει στην... σύνταξη. Κι ο Κατίδης βέβαια αντί να τουιτάρει ή να μοιράζει τις απόψεις του για τέτοια θέματα καλό θα είναι να κάτσει να σκεφτεί πως έχει εμπλακεί σε τρεις καυγάδες μέσα σε τρεις μήνες με μέλη του τεχνικού τιμ. Οχι ότι είναι τίποτα... Μουρίνιο το τεχνικό τιμ αλλά αυτός πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του γιατί σίγουρα κάπου το έχει πάρει λάθος. Δεν μπορεί να είναι μόνο οι άλλοι λάθος. Επαναλαμβάνω. Συγνώμη ΠΡΕΠΕΙ να ζητήσει ο Κατίδης. Και λόγω ηλικίας, και λόγω ιεραρχίας και λόγω τάξης. Αυτά. Να τελειώνει η ιστορία και να κοιτάμε μπροστά. Κι αν θέλουν πάλι να βγάλουν καμιά ανακοίνωση οι... παλαίμαχοι, δηλαδή ο ένας που έχει παίξει κάτι... λεπτά, να το κάνουν τώρα αν είναι. Μην το ξανανοίξουν σε καμία εβδομάδα το θέμα όταν θα έχει τελειώσει. Αυτά. Η στήλη είναι αφιερωμένη στον Πάνο που χαμογελάει και εκεί ψηλά όταν νικάει η ΑΕΚάρα και στον Κώστα και την Τζένη που 5-10 λεπτά πριν βάλουμε το δεύτερο υποδέχτηκαν το πρώτο τους παιδί. Αντε και στα δικά μας οι... παντρεμένοι. Κάτι λεπτά άντεξε την ΑΕΚάρα τελευταία το νεογέννητο. Εφερε γούρι από το πρώτο... λεπτό και επέβαλε την τάξη. Να τους ζήσει και να έχει όλες τις χαρές του κόσμου. Να σου ζήσει γιαγιά κι σε εσένα... παππού.