Πρέπει να δούμε μία ΑΕΚ με πάθος στο Καραϊσκάκης. Ο Λίνεν δεν είναι προπονητής που τα έχει φάει με το κουτάλι τέτοια παιχνίδια αλλά θεωρώ ότι παρά το γεγονός πως τα όπλα του είναι περιορισμένα (λόγω και δικών του αποφάσεων όπως ο αποκλεισμός του Μητρόπουλου, ενδεχομένως και του Κουτρουμπή), ξέρει τακτικά το πως πρέπει να παρατάξει την ομάδα εκεί μέσα.
Με έναν συμμαζεμένο και προσεχτικό προσανατολισμό, χωρίς μεγάλα ρίσκα με εγκράτεια δε, αλλά χωρίς φόβο. Όποιος φοβάται καλύτερα να ζητήσει να μην αγωνιστεί ή να βγει στο γήπεδο με έναν σκύλο για να τον προστατεύει.
Οι κουβέντες αυτές δεν είναι τυχαίες. Δυστυχώς οι (οικονομικές) προϋποθέσεις για την αγορά βιρτουόζων παικτών και μάγων της μπάλας δεν υπήρξαν (και δύσκολα θα προκύψουν στο άμεσο μέλλον), όλοι μας έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι περισσότεροι εκ των παικτών που ανήκουν στο ρόστερ της ΑΕΚ είναι ως επί το πλείστον εξελίξιμα «εργαλεία» για να γίνονται σωστά κάποιες δουλειές και στο τέλος να σωθεί η παρτίδα.
Τα δύο βασικά στοιχεία τα οποία χρειάζονται τέτοιες προσπάθειες για να ευδοκιμήσουν είναι η συσπείρωση και η στήριξη. Θυμηθείτε πόσο βοηθήσατε εσείς εκείνη την ομάδα τη διετίας 2004-06. Πόσο στηρίξατε ποδοσφαιριστές που γνωρίζατε ότι δεν μπορούσαν περισσότερα και οι οποίοι βλέποντάς σας κοντά τους, έκαναν κατάθεση ψυχή και έδιναν ότι είχαν σε κάθε αγώνα. Αυτό ακριβώς πρέπει να συνεχιστεί και μετά το ματς της Κυριακής, όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα, βαρύ εις βάρος της ΑΕΚ ή όχι.
Δεν είναι δικά μου λόγια. Είναι του Νίκου Λυμπερόπουλου από μία παλαιότερη συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει. Καλό θα ήταν να τα διαβάσει κάποιος στα παιδιά πριν βγουν την Κυριακή να παίξουν. Θα τα εμπνεύσει!



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου