TA ΣΦΗΝΑΚΙΑ ..ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΕΤΣΕΝΤΖΟΓΛΟΥ..

@ Θα ήταν άδικο, ακόμη κι αν νικάγαμε τον ΠΑΟ, να άρχιζε η στήλη με κριτική του ποδοσφαιρικού αγώνα όταν η ΑΕΚ έχει φέρει τον τρίτο τίτλο από το 2009. Η ΑΕΚ των φτωχών, που δεν έγιναν... πλούσιοι επειδή η ποδοσφαιρική ΠΑΕ φτώχηνε κι αυτή, έφερε την Τρίτη κούπα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και την γιόρτασε στο ταβερνάκι της Φιλαδέλφειας και όχι στα μπουζούκια όπου ο λογαριασμός θα ήταν 2-3... συμβόλαια. Η ΑΕΚ που μας θύμισε χθες το μεσημέρι πως είναι να έχεις τον καλύτερο προπονητή και τους καλύτερους παίκτες και απλά να κάνεις το αυτονόητο. Να σηκώνεις κούπες. Η ΑΕΚ που μας θύμισε πως πάντα το βασικό συστατικό αυτής της ομάδας είναι η ψυχή μαζί με την ανίκητη ΑΡΝΗΣΗ της ήττας. Να έχει ο Θεός καλά αυτά τα παιδιά που μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τα πολυσυζητημένα... τουίτ δισάσκουν τι σημαίνει πρωταθλητισμός με μια βαριά φανέλα. Δεν τα συγκρίνω ειδικά φέτος με τα παιδιά του ποδοσφαίρου. Θα ήταν άδικο για τους ποδοσφαιριστές να τους συγκρίνω με την... μισή Εθνική Ελλάδος. Απλά τους ευχαριστώ. Οπως όλοι. Και τους αγαπώ. Οσο τους αξίζει, όσο τους αγαπάμε όλοι μας. Ενα λίγο μεγαλύτερο ευχαριστώ στον Νικολάκη. Το επίθετο είναι Πλούμπης. Το μικρό μεγάλο μυστικό αυτής της ΑΕΚ. Της ΑΕΚ των φτωχών που καθε 1-2 χρόνια μας κάνουν να ανακαλύπτουμε το χάντμπολ. Και να πετάμε από χαρά, περήφανοι. Λίγο πριν μας προσγειώσει η πραγματικότητα, στο μεγάλο μας μαράζι. Στην μπάλα. Να είστε καλά ΑΔΕΡΦΙΑ. Και πάντα ΑΔΕΡΦΙΑ θα είσαστε.
@ Πάμε και στο άλλο. Η ΑΕΚ έχασε δίκαια. Αρχίζω με το συμπέρασμα. Και συνεχίζω. Εχασε δίκαια από τον χειρότερο ΠΑΟ που έχω δει στην ζωή μου αρχικά επειδή είναι η χειρότερη ΑΕΚ της ιστορίας. Το ξέραμε και δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ γιατί εύχομαι και πιστεύω πως αυτή η σαιζόν είναι πρώτη και τελευταία. Εχασε δίκαια παρότι στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν να έχει το παιχνίδι στα χέρια της. Το κλειδί είναι το «φαινόταν». Γιατί όταν μπαίνει η ΑΕΚ με τέτοιο πάθος και διάθεση, με τόση ενέργεια απέναντι σε έναν αντίπαλο που απλά περιμένει, στο μισό γήπεδο αλλά και να... κουραστείς επειδή σε έχει διαβάσει,  και κάνει στο καλό της διάστημα  μόνο μία ευκαιρία με το σουτ του Κατίδη, ντρέπομαι να χαρακτηρίσω ευκαιρίες τις άλλες δύο που δείχνει η τηλεόραση, είναι δεδομένο πως όταν θα πέσει ο ρυθμός ο φρέσκος αντίπαλος θα σε πάρει.
@ Βεβαίως  στο δεύτερο μέρος το γκολ μπήκε από το τεράστιο λάθος του Κουτρουμπή σε μια φάση που είναι ο ορισμός της κακής νοοτροπίας που σε πιάνει πανικός όταν την βλέπεις από το πιο ώριμο παιδί της ομάδας. Παρένθεση. Κι εσύ ρε Κωνσταντόπουλε δώστης μία να φύγει, μη ρισκάρεις με κλεισμένο παίκτη. Εσύ όμως Κουτρουμπή αγόρι μου να θυμάσαι από εδώ και πέρα και για όσα χρόνια παίζεις, που θα παίζεις γιατί είσαι άντρας, πως αμυντικοί που παίρνουν εκατομμύρια όταν βρεθούν εκεί που βρέθηκες σημαδεύουν την εξέδρα. Και όταν λήξει το ματς ούτε που την θυμόμαστε την φάση. Ψηλά το κεφάλι, δε σε φοβάμαι.
@ Επιστρέφουμε στο ματς και... τελειώνουμε με την ευκαιρία του Κατίδη. Εκεί τέλειωσαν όλα. Με μια φάση που χαρίστηκε στην ΑΕΚ από την πιο απίθανη γκέλα του πιο απίθανου στόπερ που έχω δει με πράσινη φανέλα. Ο ορισμός του τετ α τετ αλλά ο Γιωργάκης απλά... χέστηκε. Εκεί που ξεχωρίζει ο παίκτης από το παικτάκι ενήργησε σαν παικτάκι. Ξεφορτώθηκε την μπάλα και την ευθύνη και έφυγε για να... πανηγυρίσει. Αυτό δείχνει εκτός των άλλων και έλλειψη αντίληψης που με ανησυχεί. Μάλλον ο Καρασαββίδης θα πρέπει να αρχίσει να μιλάει και λίγο για ποδόσφαιρο εκτός από την... επανάσταση στον πελάτη του αλλιώς η επόμενη ομάδα που θα πάει αυτό το σπουδαίο, πράγματι, ταλέντο θα είναι καμιά... Σάσαρι Τόρες ή Μόντσα Μπριάντσα, εκεί που έπαιζε κι... αυτός ο σπουδαίος μάνατζερ που, για όσους δεν θυμούνται, υπήρξε και ποδοσφαιριστής.

@ Παρόλα αυτά και παρά το κράξιμο που άκουσε ο Κατίδης δεν τον έχασε αυτός το παιχνίδι. Ετσι κι αλλιώς η ευκαιρία της χρονιάς που χάνει προέρχεται από την γκέλα της χρονιάς και όχι από παραγωγή παιχνιδιού. Το παιχνίδι το έχασε όλη η ομάδα επειδή ήταν λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος. Το μόνο που πέτυχε ο Λίνεν με το πείραμα των τεσσάρων κεντρικών χαφ στην... ευθεία, μιλάμε για έμπνευση... Μουρίνιο, ήταν να μην φάει γκολ από οργανωμένη επίθεση του ΠΑΟ από τα άκρα. Πέτυχε τον στόχο του. Ο ασθενής όμως... απέθανε γιατί ο Γκερέιρο και ο Κορδέρο δεν είναι ακραίοι και δεν θα γίνουν ποτέ. Δεν έχουν ταχύτητα, δεν έχουν ρυθμό και κυρίως αντοχές για πάνω κάτω, δεν έχουν σέντρα, δεν έχουν παράλληλη κίνηση. Ο Λίνεν λοιπόν περιόρισε τον Σεϊταρίδη, που βέβαια όταν ήθελε να βγαίνει δεν τον αντιμετώπιζε κανείς, αλλά... εξόντωσε την ΑΕΚ. Μητρόπουλος και Φέτσης έπρεπε να γίνουν... σούπερμαν, που δεν είναι, για να κάνουν και παιχίδι με αποτέλεσμα να μην κάνουν καλά ούτε αυτά που έκαναν ενώ οι δύο μοναδικοί παραγωγικοί παίκτες που θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν στον άξονα , ιδίως ο Ρότζερ που είχε τρομερή διάθεση,  και να αξιοποιήσουν και τους επιθετικούς, ο φουκαράς Πετρόπουλος δεν έκανε σεφτε, έμειναν κολλημένοι στην γραμμή του πλαγίου. Τόσο προβλέψιμη αποτυχία, που όλοι την είχαν προβλέψει, και τόσο μεγάλος ο εγωισμός του Λίνεν και του εκπληκτικού του επιτελείου που το είπαν και το έκαναν αδιαφορώντας ακόμη και για τους νόμους του ποδοσφαίρου που για την τοποθέτηση του Ρότζερ σε αυτή την ηλικία και φυσική κατάσταση στα άκρα θα προέβλεπαν την... εσχάτη των ποινών.  Και βέβαια για άλλη μια φορά φάνηκε η τρομερή δουλειά του λοχία Πήδουμα στην φυσική κατάσταση. Σφύρα το γιατί θα... πέσω «φώναζαν» οι μισοί παίκτες στα τελευταία 20 λεπτά. Τέλος πάντων. Χάσαμε. Ελπίζω να μην έχουμε πάλι όλη την εβδομάδα τίποτα γκρίνιες και παράπονα παρά μόνο στρώσιμο στην δουλειά. Εμειναν εξι αγώνες. Το Καραϊσκάκη και μετά οι τελικοί. Πρέπει να περάσουμε ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ. Κόψτε τον... λαιμό σας διοίκηση, προπονητή και παίκτες και περάστε τις. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα σωθείτε ή όλοι μαζί θα «πεθάνετε».