ΤΑ ΣΦΗΝΑΚΙΑ ..ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΕΤΣΕΤΖΟΓΛΟΥ..

@ Είπαμε, αυτή την εβδομάδα δεν θα κοιμηθεί κανείς. Δεν πρέπει κανείς να κοιμάται κι από σήμερα, ευχαριστώ Θεέ μου, μπήκαν κι άλλοι τέσσερις στην παρέα των άυπνων. Ο Τράι, ο Ακης, ο Βασίλης κι ο Κέζος. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να είμαστε όλοι, ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία, χαρούμενοι. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είμαστε ήσυχοι. Και δεν... κοιμόμαστε επαναλαμβάνω. Εγινε πραγματικά το καλύτερο δυνατό. Το καλυτερότερο. Αλλά η ΑΕκ δεν σώθηκε. Η ΑΕΚ για να σωθεί χωρίς να περιμένει τίποτα από κανέναν θέλει τέσσερις στα δύο τελευταία παιχνίδια ή νίκη με 2-0 την Κυριακή. Πρώτα από όλα όμως θέλει ΝΙΚΗ. Για αυτό γίνονται όλα. Κι αν η αλλαγή προπονητή όπως επιβεβαιώθηκε σε όλη την διάρκεια της χθεσινής μέρας ήταν επιβεβλημένη, αφού κρίθηκε πως η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη με τον Λίνεν και τους παίκτες, μια ματιά στην βαθμολογία δείχνει απλά πως όσους βαθμούς είχαμε την Δευτέρα το βράδυ τους ίδιους είχαμε και μετά το «ναι» του Τράι. Στο συγκεκριμένο κομμάτι λοιπόν έγινε το καλύτερο.  Ο Λίνεν έφυγε γιατί έπρεπε να φύγει, οι βοηθοί του δεν έπρεπε να... υπάρχουν καν και οι αντικαταστάτες ήταν οι καλύτεροι δυνατοί στην δεδομένη στιγμή. Για μένα ήταν καλύτερα από ότι περίμενα γιατί χθες το βράδυ που έμαθα πως η ΑΕΚ χτύπησε την πόρτα του Τράι για τρίτη φορά δεν ήμουν και πολύ αισιόδοξος. Κι όμως. Ο Τράι είπε το «ναι», όλο το τιμ του τον ακολούθησε άμεσα και έγιναν όλα όπως έπρεπε. Ο Λίνεν έφυγε την Τρίτη, το βράδυ είχε αντικατασταθεί και σήμερα το απόγευμα αρχίζει η προετοιμασία για το μεγαλύτερο παιχνίδι της ιστορίας.
@ Ολα καλά όμως δεν έχουμε... νικήσει. Ενθουσιασμένη η διοίκηση, δικαίως, ενθουσιασμένοι οι παίκτες, επίσης αφού όπως αποδείχτηκε δεν πήγαινε άλλο με τον Λίνεν, ενθουσιασμένοι κι εμείς που θα δώσουμε την μάχη με τα δικά μας παιδιά στην πρώτη γραμμή. Ομως δεν έχουμε νικήσει. Διοίκηση και κυρίως οι παίκτες πρέπει να το έχουν στο μυαλό τους αυτό γιατί όπως έδειξε όλη η χρονιά τα μυαλά παίρνουν εύκολα αέρα. Αν έπαιζαν την Κυριακή ο Δέλλας, ο Μπορμπόκης και ο Ζήκος θα ήμουν σίγουρος για την νίκη. Αλλά θα είναι στον πάγκο και οι τρεις. Τα γνωστά παιδιά θα παίξουν μέσα. Αυτά τα παιδιά  που έφτασαν προτελευταία αγωνιστική και η ΑΕΚ δεν σώζεται σίγουρα ακόμη και με απλή νίκη. Και τις συνθήκες θα τις προετοιμάζει αυτή η διοίκηση που όλη την χρονιά έλεγε μην ανησυχείτε και έφτασε προτελευταία αγωνιστική να παίζουμε όχι την χρονιά αλλά την ιστορία μας σε ένα παιχνίδι. Δεν εφησυχάζουμε με τίποτα λοιπόν. Αυτό ισχύει για όλους μας. Ποτέ τόσα χρόνια δεν έκανα τα κλασικά δημοσιογραφικά... προσκλητήρια στον κόσμο. Αυτή την φορά θα το κάνω. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΟΑΚΑ. Κι όταν λέμε ΟΛΟΙ εννοούμε ΟΛΟΙ. Να πάρουμε και φίλους και συγγενείς και όποιον μπορούμε. Το εισιτήριο είναι 10 ευρώ για όλες τις θύρες και πρέπει όταν ο Πανθρακικός βγει για ζέσταμα να... χάσει.  Αυτή την φορά ο εθελοντισμός πάει τελείως στην άκρη. Την Κυριακή η παρουσία, η φωνή, η στήριξη είναι ΚΑΘΗΚΟΝ. Καλή αρχή να έχουμε σήμερα.

@ Για τον προπονητή Δέλλα έχω γράψει την άποψη μου από τις 15 Ιουνίου. Δεν ήρθε τότε, ήρθε τώρα μπαίνοντας μπροστά στο προσκλητήριο. Είναι ακόμη πιο μάγκας. Η άποψη μου για την επιλογή του είναι αυτή και φυσικά δεν αλλάζει. Την αναδημοσιεύω και την... ξαναυπογράφω: «@ Χθες ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα. Εφυγε λίγο από το πλάνο η... πτώχευση που έρχεται, η αγωνία για τις εκλογές, η εγκατάλειψη των μετόχων. Η ΑΕΚ έκανε επαφή για προπονητή και θυμηθήκαμε πως υπάρχει ομάδα. Και μέλλον. Ποδοσφαιρικό. Ο Δέλλας είναι πράγματι η προφανής επιλογή στην παρούσα φάση. Για μένα η ιδανική επιλογή. Το είχα γράψει από την ημέρα που η ΑΕΚ απέτυχε να πάρει την αδειοδότηση. Είναι η μεγάλη ευκαιρία η ΑΕΚ με το restart που εν μέρει αναγκαστικά θα επιχειρήσει να βγάλει και έναν δικό της προπονητή. Ο Δέλλας είναι ο ιδανικός. Και πιστεύω ο μοναδικός αυτή την στιγμή Ελληνας που πείθει ότι μπορεί να κάνει καριέρα και βέβαια να αλλάξει και την εικόνα που υπάρχει για τους Ελληνες προπονητές. Eχει σίγουρα μέλλον. Αλλά έχει και παρόν. Γιατί η ΑΕΚ αν καταφέρει να αποφύγει την πτώχευση θα μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να έχει ένα ρόστερ με πολλά νέα παιδιά και βέβαια χωρίς την ποιότητα που κάθε χρόνο έφθινε αλλά του χρόνου θεωρητικά τουλάχιστον θα φτάσει στο σημείο επανεκίνησης.

@ Πάνω από όλα λοιπόν η ομάδα αυτή θα χρειάζεται έναν ηγέτη. Και ηγέτης δεν μπορεί να είναι ο Λεονάρντο, αν μείνει, ούτε βέβαια ο Παντελής ο Καφές, αν μείνει. Ηγέτης κάτω των 22 ετών ήταν μόνο ο... Μαραντόνα, οπότε δεν μπορούμε να περιμένουμε τον ηγέτη από αυτούς που θα έρθουν. Προπονητές ηγέτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά στην παρούσα φάση η ΑΕΚ δεν μπορεί να τους προσελκύσει. Ο Δέλλας είναι γεννημένος ΗΓΕΤΗΣ. Και ΑΝΤΡΑΣ. Με αποδείξεις. Τόσο στην ποδοσφαιρική όσο και στην προσωπική του ζωή. Υπάρχει μια τάση, και δικαίως, να θαυμάζουμε ανθρώπους που καταφέρνουν να κάνουν καμ μπακ στην ζωή τους. Να πέσουν από ψηλά και να καταφέρουν να ξανασηκωθούν και να πάνε ψηλότερα. Μία φορά είναι αρκετή για να θαυμάζεις κάποιον. Ο Τράι είναι απίστευτη περίπτωση. Η καριέρα αλλά και η ζωή του Τράι είναι ενα καμ μπακ διαρκείας. Δεν είναι μια φορά. Είναι 4-5! Το 1999, το 2002, το 2006, το 2010. Τέσσερις φορές βιάστηκαν να τον θεωρήσουν τελειωμένο όσοι νόμιζαν πως ήταν ένας απλός ποδοσφαιριστής. Πάντα επέστρεφε, πάντα έκανε την υπέρβαση. Από το Αγγλικό όνειρο που είχε γίνει γκρίζο στην ΑΕΚ το καλοκαίρι των μεγάλων προσδοκιών. Από την αποδέσμευση από την ΑΕΚ Αύγουστο (!) μήνα, με αισχρή συμπεριφορά από τον Ψωμιάδη,  στις δοκιμές της Περούτζια και μετά στον θρίαμβο της Ρόμα του Καπέλο και του Euro. Και μετά πάλι από την αρχή. Τον Γενάρη του 2006 στην ΑΕΚ με συμβόλαιο συμμετοχών να ξεκινάει μια νέα καριέρα δυο χρόνια μετά τον απόλυτο θρίαμβο στην ιστορία όχι του Ελληνικού αλλά του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, αναπληρωματικός του... Αλεξόπουλου και του Τσιρίλο! Λίγοι πόνταραν πάνω του. Οι πολλοί έχασαν. Εκείνο το υπόλοιπο της σεζόν όπως και ο ίδιος είπε θέλει να το ξεχάσει γρήγορα. Τις δύο επόμενες όμως δεν θέλει να τις ξεχάσει κανείς. Θυμάμαι εκείνο το καλοκαίρι του 2006 στην Αυστρία στην προετοιμασία είχα γράψει ένα κομμάτι για τον Δέλλα την επόμενη μέρα που είχε ψηφιστεί αρχηγός παίρνοντας την ψήφο ΟΛΩΝ των παικτών της ομάδας. ΟΛΩΝ. Θυμάμαι που έλεγα πως στο πρόσωπο του είδαν όλοι τον εαυτό τους να πέφτει και να είναι 100% ΣΙΓΟΥΡΟΣ πως θα σηκωθεί. Ειδαν τον άνθρωπο που θα είναι εκεί στα δύσκολα. Και θα τα περιμένει, θα τα προκαλεί να έρθουν.

@  Αυτό πάνω από όλα χρειάζεται η ΑΕΚ τώρα. Και ο Δέλλας μπορεί να το κάνει πολύ παραπάνω σαν προπονητής παρά σαν αρχηγός. Ο σεβασμός θα είναι ίδιος και αρκεί. Ετσι κι αλλιώς τον σεβασμό δεν τον προκαλεί η θέση αλλά ο άνθρωπος.  Κερδίζεται και δεν επιβάλεται όπως είχε πει και ο Γκέντζογλου στην μεγαλύτερη έκρηξη ευφυίας της ζωής του. Απλά και ο μεγαλύτερος αρχηγός σαν τον Δέλλα δεν μπορεί να νιώσει την υπευθυνότητα που μπορεί να νιώσει σαν προπονητής γνωρίζοντας πως έχει την απόλυτη ευθύνη και για τον πιο μικρό που η φιλοδοξία του θα είναι να μπει μια φορά στην αποστολή. Και επειδή είναι άνθρωπος που κυνηγάει την ευθύνη, που ζει για την ευθύνη, που την θέλει ακόμη κι αν δεν την έχει πιστεύω πως θα πετύχει. Θα τα καταφέρει. Είναι η τέλεια στιγμή να αρπάξει την ευκαιρία. Και πιστεύω πως αν δεν θεωρήσει το παιχνίδι χαμένο πριν αρχίσει με ενδεχόμενη πτώχευση, αν δει πως θα έχει μια τίμια και αξιοπρεπή ΑΕΚ που θα πρέπει να κάνει σε κάθε αγώνα υπέρβαση θα μπει μπροστά. Γιατί όταν η ζωή σου είναι μια συνεχή υπέρβαση αυτό που στους άλλους φαίνεται βουνό για σένα μοιάζει με ανοιχτή πεδιάδα έτοιμη να σε υποδεχτεί για να την διαβείς θριαμβευτικά. Κανένα στοίχημα δεν είναι χαμένο όταν δεν είσαι ο μέσος όρος και δεν ξεχωρίζεις μόνο για το... ύψος σου. Οπως έχασε το στοίχημα όποιος έλεγε και το 2008 πως δεν πρόκειται να ξαναγυρίσει. Γύρισε και το 2010. Και εύχομαι να μείνει. Με την βοήθεια του Θεού και με υγεία πιστεύω πως μπορεί να κάνει σαν προπονητής μεγαλύτερη καριέρα από ότι έκανε σαν ποδοσφαιρστής. Ακούγεται υπερβολικό. Συμφωνώ. Αλλά για καλό και για κακό, αν θέλετε τα λεφτά σας, μην βάλετε στοίχημα"

.